MSITBlog

1 minute reading time (249 words)

Brick and Mortar มาสู่ Brick and Click

Brick

วันนี้จั่วหัวเป็นภาษาฝรั่งหน่อย

ร้านค้าขายโดยทั่วไปที่เราเห็นกันมาตั้งแต่อดีต ก็จะมีหน้าร้านหรือโชว์รูมเอาไว้ให้ลูกค้าเข้ามาเดินเลือกซื้อสินค้า (ก็คงจะเป็นห้อง ๆ ก่ออิฐ โบกปูน ละกระมัง จึงเรียกว่า Brick and Mortar) ทีนี้พอกระแสการค้าขายโดยใช้อิเล็กทรอนิกส์เป็นสื่อมาแรง ร้านค้าเหล่านี้ก็เลยทำเว็บไซต์เพื่อขายสินค้าขึ้นมาบ้าง สมัยก่อนนี่ เรื่องใหญ่นะครับ ต้องตั้งเว็บไซต์ ต้องจดชื่อเมน ต้องเขียนโปแกรมทำเว็บไซต์ขึ้น เรียกว่า ต้องอยากทำจริง ๆ นะครับ

สังเกตไหมครับ เวลาเราซื้อของผ่านเว็บไซต์ เราก็จะใช้เมาส์มาคลิก (Click) เลือกสินค้าที่เราต้องการ แล้วก็โยนใส่ลงในตะกร้ารูปรถเข็น แล้วก็ชำระเงิน  เราก็เรียกร้านค้าที่ทำทั้งสองอย่างไปพร้อม ๆ กัน คือ มีหน้าร้านให้คนเดินเข้าไปเลือกซื้อสินค้าและมีเว็บไซต์ให้คนเลือกซื้อด้วย ว่า Brick and Click

เริ่มต้นใหม่ ๆ ก็เอาของที่มีอยู่แล้วในร้านนั่นแหละ ถ่ายรูปแล้วก็โยนขึ้นไปอยู่บนเว็บ ใส่รายละเอียดหน่อย ก็ OK แล้ว จะซื้ออะไรก็ให้มาซื้อที่หน้าร้าน ... สมัยก่อนบ้านเรานิยมเรียกว่า โชว์รูมอิเล็กทรอนิกส์ หมายถึง สินค้าที่อยู่บนเว็บนั้นเอาไว้โชว์เท่านั้น ไม่มีการซื้อขายใด ๆ ผ่านทางเว็บที่ตั้งขึ้น

ต่อมาก็พัฒนาขึ้น ให้สามารถติดต่อซื้อขายกันได้ โดยผู้ซื้อสามารถโอนเงินมาตามที่ระบุเอาไว้ แล้วก็ส่งหลักฐานการโอนเงินมาแสดงให้ดู  ถ้ามีเงินเข้ามาตรงตามหลักฐานนั้น ก็ส่งสินค้าไปให้ ... ยุคนั้นผมเคยถามผู้ขายว่า ผมจะมั่นใจได้อย่างไรว่า ถ้าผมโอนเงินไปให้แล้ว เขาจะไม่เบี้ยวผม คำตอบก็คือ ก็ต้องเชื่อใจกัน ... อืม หน้าตาก็ไม่เคยเห็น ชื่อก็ไม่รู้จัก แล้วผมจะเชื่อดีไหมหนอ

ต่อมาก็เห็นว่า บนเว็บนี่มันแสดงแค่รูปของสินค้าก่อนก็ได้ พอมีใครสั่งซื้อเข้ามา ค่อยไปหาสินค้านั้น ๆ มาส่งให้เขา พอปิ๊งแบบนี้ รายการสินค้าที่แสดงอยู่บนเว็บก็เริ่มเพิ่มมากขึ้น ... การทำแบบนี้ เวลาเราสั่งซื้อไปจะใช้เวลาหน่อยกว่าจะได้ของ พอถามเขา ๆ ก็จะบอกว่า โอ้ สินค้าตัวนี้ขายดีมาก ตอนนี้ของหมดสต็อก ต้องรอ 2-3 วันของล็อตใหม่ถึงจะเข้ามา พอเข้ามาแล้วจะรีบส่งด่วนไปให้เลย ... 

ส่วนอีกพวกหนึ่ง ก็ตั้งบริษัททำการค้าขายแบบออนไลน์เพียงอย่างเดียว ก็เรียกว่า Click and Click อันนี้ กระบวนการทางธุรกิจ มันก็มีแค่กระบวนการเดียว มันก็ง่ายหน่อย บางทีก็เรียกกลุ่มนี้ว่า Pure Play คือเล่นแบบออนไลน์ล้วน ๆ ไม่มีโชว์รูมให้ลูกค้ามาเดินซื้อสินค้า … 

บ้านเราตอนแรก ๆ นั้น ปัญหาที่เกิดขึ้นเหมือน ๆ กันของ E – Commerce ก็คือ เรื่องการส่งของนี่แหละครับ ว่ากันตั้งแต่ส่งของผิดชนิด ผิดประเภท ไปให้ผู้ซื้อ (ว่ากันจริง ๆ แล้วก็มีทั้งเจตนาและไม่เจตนา) … ส่งผิดที่ ผิดคน เกิดความล่าช้า สินค้าชำรุดเสียหายเพราะใช้กล่องบรรจุไม่เหมาะสม มีปัญหาเรื่องการส่งสินค้ากลับคืน การคืนเงิน การตรวจสอบข้อมูล สารพัดครับ รวม ๆ แล้วก็คือเรื่องลอจิสติกส์นี่แหละก็ทำกันไป แก้กันไป มันก็ค่อย ๆ ดีขึ้น

เมื่อมีปัญหา ก็มีคนเข้ามาช่วยแก้ไข มันก่อให้เกิดธุรกิจใหม่เข้ามาสนับสนุน เช่น ธุรกิจรับฝากเก็บสินค้า (คลังสินค้าขนาดเล็ก ๆ) ธุรกิจรับจ้างห่อสินค้า ธุรกิจรับจ้างส่งสินค้า และในที่สุดก็มีคนจับรวมเข้าด้วยกันกลายเป็น มีที่ให้เก็บสินค้า จัดทำรายการให้ รับห่อสินค้าให้ จัดส่งให้พร้อมสรรพ ผู้ขายของเพียงแต่ส่งข้อมูลไปบอกเขาว่า จะส่งสินค้าอะไร จำนวนเท่าใด ไปที่ไหน ที่เหลือเขาจัดการให้หมด ... ก็นับว่าช่วยธุรกิจแบบออนไลน์รายย่อยได้มากทีเดียว

ไม่ต้องดูอื่นไกล ดูวินมอเตอร์ไซด์แถวบ้านผมนี่แหละ สมัยก่อนโน้น ผู้ขับมอเตอร์ไซด์รับจ้างพอรับคนออกจากซอยช่วงเช้าเสร็จก็เข้าบ้าน กินข้าว อาบน้ำอาบท่า แล้วก็ไปทำงานรับจ้างรายวันต่อ พอตกเย็นก็มาขับมอเตอร์ไซด์รับคนเข้าซอยต่ออีกพัก

ต่อมาก็เปลี่ยนไปเป็น เช้าส่งคนออกจากซอย สาย ๆ ก็รับจ้างส่งเอกสารเป็นเมสเซ็นเจอร์ให้กับบริษัทต่าง ๆ พอตกบ่ายก็พักเสียหน่อย สักบ่ายแก่ ๆ ก็รับคนเข้าไปในซอย ต่อมาอีกหน่อย เช้าส่งคนออกจากซอย สาย ๆ ก็ส่งเอกสาร บ่าย ๆ ก็ส่งของให้บริษัท E -Commerce เย็นก็มารับคนเข้าซอย

เดี๋ยวนี้ มีหลายทางเลือก เช่น ส่งคนในซอยเช้า/เย็น ส่งเอกสาร ส่งพัสดุ ส่งอาหาร พาคนไล่จับโปเกมอน ส่งคนตาม App ที่เรียกเข้ามา ต้องถือได้ว่า อยู่กับมอเตอร์ไซต์ทั้งวันยาวไปถึงมืด ... ทำล้อเล่นไป ตอนนี้รวมกลุ่มกันรับงานผ่านไลน์ มีการแบ่งงาน กระจายงาน ให้สมาชิกในกลุ่มผ่านไลน์กลุ่มกันแล้วนะ ...   

ผมนั่งคุยกับคนขับมอเตอร์ไซด์ปากซอย ก็สนุกดีครับ ข้อมูลที่ได้จากเขาทำให้เรามองเห็นเรื่องราวที่เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา นึก ๆ ดุแล้ว มอเตอร์ไซด์เขาก็พอบอกได้นะครับว่า ยุคไหนอะไรมันเกิดขึ้น อะไรมาเร็ว มาแรง และหายไปไว

 

Collaborative Commerce
การค้าขายโดยใช้อิเล็กทรอนิกส์เป็นสื่อ

Related Posts

 

Comments 1

Guest - Nobita on Tuesday, 31 October 2017 06:21

มอเตอร์ไซ์ บ้านผมเดี๋ยวนี้รับ job เป็นเเบบประจำบ้านเลย เคยวานให้ไปซื้ออุปกรณ์ที่ลาดพร้าวจาก สุขุมวิท คิดต่าเดินทาง 300 ยังกะ taxi ตอนนี้เข้าใจเเล้วครับ ค่าตัวมี เป็นที่นิยม เป็นjob หลัก เลือกราคาได้

มอเตอร์ไซ์ บ้านผมเดี๋ยวนี้รับ job เป็นเเบบประจำบ้านเลย เคยวานให้ไปซื้ออุปกรณ์ที่ลาดพร้าวจาก สุขุมวิท คิดต่าเดินทาง 300 ยังกะ taxi ตอนนี้เข้าใจเเล้วครับ ค่าตัวมี เป็นที่นิยม เป็นjob หลัก เลือกราคาได้
Already Registered? Login Here
Guest
Thursday, 19 July 2018