MSITBlog

1 minute reading time (126 words)

สงสัยจะตกยุคสมัย

เมื่อวานนี้ ผมไปหาซื้อของที่ศูนย์สรรพสินค้าแห่งหนึ่งก็ได้ไปเจอเพื่อนเก่าคนหนึ่งโดยบังเอิญ เขาลากผมเข้าไปนั่งคุยในวงเพื่อน ๆ ของเขาที่นั่งอยู่ในร้านขายกาแฟด้วย หลังจากสั่งกาแฟให้ผมแล้ว เขาก็แนะนำชื่อเสียงเรียงนามกันรอบวงแหละครับ ผมก็จำชื่อไม่ได้หรอกมันหลายคน แต่ก็ฟังดูเหมือนจะเป็นระดับบริหารกันทั้งนั้น

ผมก็นั่งกินกาแฟไฟ ฟังเขาคุยกันไป ก็พอจับความได้ว่า ปัจจุบันนี้เขาทำอย่างนั้นอย่างนี้ เมื่อจับสิ่งที่ทำมารวมกันมันน่าจะเป็นภาพแบบนี้ และนี่คือภาพในอนาคตขององค์กรของเขา พูดง่าย ๆ ก็คือ รวมภาพย่อย ๆ ให้เป็นภาพรวมหรือภาพใหญ่ขึ้นมา

ผมก็รู้สึกแปลก ๆ เพราะในความคิดของผม ผู้บริหารมันต้องกำหนดภาพรวม (หรือภาพใหญ่) ขึ้นมาก่อน หลังจากนั้นจึงแยกย่อยออกมา เช่น เราต้องกำหนดวิสัยทัศน์หรือภาพขององค์กรในอนคตขึ้นมาก่อน จากนั้นก็แปลมาเป็นของแผนก ของทีม อะไรแบบนี้ แต่ที่เขาคุยกัน มันกลับทิศกัน คือ ทีมนั้นทำแบบนี้ ทีมนี้ทำแบบนั้น เมื่อรวมกันแล้วแผนกก็จะได้แบบนี้ เมื่อรวมหลาย ๆ แผนกเข้าด้วยกัน มันก็น่าจะเป็นแบบนี้ และนี่คือภาพในอนาคต

ผมก็งานกร่อยและครับ ไม่กล้าออกความเห็นใด ๆ พอเพื่อนหันมาถามความคิดเห็นก็ได้แต่บอกว่า ไม่รู้โว๊ย ไม่เคยทำ

กลับมาถึงบ้าน สมองก็ยังคิดเรื่องนี้อยู่ว่า เอ หรือว่า มันมีหลักการอะไรที่มันเปลี่ยนแปลงไปแล้ว เราไม่รู้เรื่องกระมังหว่า ลองพลิกตำราบริหารเล่มใหม่ ๆ (เท่าที่มีอยู่ในมือ) ดู เขาก็กล่าวว่า ผู้บริหารต้องสร้างภาพรวมอันเป็นภาพใหญ่ขึ้นมาก่อน แล้วจึงแยกย่อยออกไป ก็ไม่เห็นจะมีเล่มไหนบอกว่า ให้เอาภาพย่อยมารวมเป็นภาพใหญ่แล้วกำหนดเป็นวิสัยทัศน์เลยสักเล่มหนึ่ง

ถ้าผมมีตัวต่อจิ๊กซอว์สักพันชิ้น แล้วให้พวกเรามาลองต่อให้เป็นภาพใหญ่ดู (โดยไม่บอกก่อนว่าเป็นภาพอะไร) มันจะใช้เวลานานมากทีเดียวกว่าจะได้ภาพใหญ่ออกมา และถ้าไม่มีคนบอก ไม่มีคนยืนยัน เราก็ไม่รู้ว่ามันถูกต้อง 100% ตามที่ต้องการหรือเปล่า ...

ดังนั้นการที่บรรดาพี่ ๆ เขาคุยกัน มันก็เป็นไปทำนองนี้แหละครับ คือทุก ๆ คนก็สร้างภาพจิ๊กซอว์ย่อย ๆ ขึ้นมา แล้วก็นำมาต่อกันไปเรื่อย ๆ จนได้ภาพใหญ่ออกมา ... ประเด็นก็คือ ภาพนั้นมันคืออะไร มันถูกต้องไหม มัน OK สำหรับองค์กรไหม

แต่ถ้าผมให้พวกเราดูก่อนว่ามันเป็นภาพอะไร พวกเราก็จะจดจำภาพนั้นเอาไว้ในสมองและนึกภาพนั้นได้อยู่ตลอดเวลา เมื่อช่วยกันต่อจิ๊กซอว์ขึ้นมา จะใช้เวลาไม่นานนักก็จะได้ภาพที่ถูกต้องออกมา พวกเราจะยืนยันกันเองว่า มันใช่ มันถูกต้อง ...

ภาพที่ผมให้พวกเราดูก่อนนั้น ก็คือภาพใหญ่ (เช่น การบอกกล่าวถึงวิสัยทัศน์ในอนาคตให้ทุกคนเข้าใจ นึกภาพออก) จากนั้นทุกคนก็ไปสร้างจิกซอว์แล้วก็เอามาต่อกัน ... ถ้าภาพที่ต่อขึ้นมามันมีแนวโน้มว่าจะไม่ถูกต้อง เขาก็จะทำการปรับแก้ไปตามควรที่จะเป็น ... เมื่อหลายคนช่วยกันสร้าง ช่วยกันต่อ ช่วยกันปรับ ช่วยกันดู การต่อภาพก็จะดำเนินไปอย่างถูกต้องตามที่ควรจะเป็นจนได้ภาพใหญ่ที่ถูกต้องออกมา  

หรือว่าผมจะตกยุคตกสมัยไปแล้วกระมัง คงต้องเลิกเขียนบล็อกแล้วละครับ (ฮา)

 

จากไม่รู้ กลายเป็นจุดอ่อน และปมด้อย
เสาะหาและพัฒนา

Related Posts

 

Comments

No comments made yet. Be the first to submit a comment
Already Registered? Login Here
Guest
Friday, 19 October 2018