เราพิจารณาดูแล้ว เรามองเห็นช่องทางแล้วว่า เราต้องทำการเปลี่ยนแปลงเพื่อพัฒนาบางสิ่งบางอย่างให้ดีขึ้น เมื่อเรานำเรื่องนี้ไปถกแถลงในห้องประชุมด้วยความกระตือรือร้น … กลับพบว่าผลก็คือ เรื่องนี้ไม่ผ่าน ... ไม่ OK … และมันก็ถูกพับไปในที่สุด

พวกเราเคยสังเกตใหมครับ เรื่องหลายเรื่องถูกตีตกไปนั้น มันเป็นเพราะความด้อยคุณค่าของเรื่องนั้นเอง หรือ การใช้อำนาจของใครบางคนกันแน่ !?!

แน่นอนแหละครับ เรื่องบางเรื่องอาจเป็นไอเดียที่ยังใหม่สดอยู่ ยังแข็งแกร่งพอ อาจจะถูกตีตกไปได้ เพราะคุณค่าที่นำเสนอออกมานั้นยังไม่ชัดเจน ผู้นำเสนออาจจะต้อง ขาย ใหม่โดยหาข้อมูลมาสนับสนุนมากขึ้น นอกจากนั้นผู้บริหารที่มีอำนาจก็อาจต้องให้การสนับสนุนด้วย ไอเดียใหม่ ๆ มันถึงจะลุกขึ้นมา แล้วเดินต่อไปได้

มีเรื่องเล่าว่า สมัยก่อนโน้นตอนที่โทรศัพท์มือถือยังเป็นแบบกดปุ่มและมีขนาดใหญ่โตขนาดน้ำอัดลมขวดลิตร มีวิศวกรรายหนึ่งยืนอยู่ในที่ประชุมของผู้บริหาร เขายกมือสองข้างขึ้นให้ผู้บริหารเห็น โดยมือหนึ่งของเขาถือโทรศัพท์นี้ไว้ ส่วนอีกมือหนึ่งส่วนอีกมือหนึ่งถือกล้องถ่ายรูป พลางพูดด้วยสายตาเป็นประกายว่า เขาจะออกแบบใหม่โดยใส่กล้องถ่ายรูปเข้าไปไว้ในโทรศัพท์มือถือ แล้วเขาก็อธิบาย ขายความคิดของเขา

ผู้บริหารทั้งหลายต่างหัวเราะ เยาะเย้ย ไอ้เด็กเมื่อวานซืนมันบ้าไปแล้ว กล้องถ่ายรูปอันเบ้อเร่อ มันจะใส่เข้าไปในโทรศัพท์มือถือได้อย่างไร มันไม่เวิร์กหรอก เลิกฟุ้งซ่าน กลับไปทำงานเถอะไป๊ แต่ผู้บริหารสูงสุดในห้องนั้น (CEO) กลับไม่คิดแบบนั้น เขาบอกว่า เขาชอบไอเดียนี้ ให้ไปออกแบบมา เขาจะให้การสนับสนุนทุกอย่าง

และแล้วเราก็มีโทรศัพท์ที่มีกล้องถ่ายรูปอยู่ภายในให้ใช้งาน ปัจจุบันนี้ มีโทรศัพท์กี่ยี่ห้อกันที่โฆษณาฟังก์ชันเกี่ยวกับโทรศัพท์ (เช่น โทรได้ไกล เสียงชัด เม็มเบอร์ได้มาก) แต่แน่ ๆ ก็คือมีโทรศัพท์ราคาแพงหลายรุ่นทีเดียวที่โฆษณาฟังก์ชันอันยอดเยี่ยมของการถ่ายรูปประหนึ่งว่าสิ่งที่อยู่ในมือนั้นคือกล้องถ่ายรูปที่มีฟังก์ชันโทรศัพท์แถมมาให้ใช้งาน จะว่าไป มันกลับโหมดกันแล้ว ฟังก์ชันหลักกลายเป็นเหมือนของแถม ส่วนฟังก์ชันรองกลายเป็นตัวชูโรง

แน่นอนครับ งานทุกงาน หรือ ไอเดียทุกไอเดีย ที่นำเสนอขึ้นมานั้น ย่อมมีทั้งด้อยค่าและมีคุณค่าในตัวของมันเอง และคุณค่าเหล่านั้นย่อมมีมากหรือน้อยตามสายตาและมุมมองของผู้ฟังอีกด้วย อย่างไรก็ตาม มันก็ยังเป็นการมองการฟังที่อิงอยู่กับคุณค่าของงานหรือไอเดียนั้น ๆ

แต่ถ้าผู้นำเสนองานหรือไอเดียเป็นผู้น้อย ผู้ฟัง/ผู้พิจารณามีอำนาจล้นฟ้าและหลงมัวเมาอยู่กับการใช้อำนาจนั้นมาใช้ในการตัดสินใจ โดยไม่ฟัง ไม่พิจารณาคุณค่าของงานหรือไอเดียที่จุดประกายเรื่องนั้น ๆ ขึ้นมาเลย เขาก็จะตีงานนั้นตกไป งานนั้น สิ่งนั้น เรื่องนั้น ย่อมล้มไปตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มด้วยซ้ำไป

นี่คือคำถาม เมื่องานหรือไอเดียหนึ่ง ๆ ถูกนำเสนอขึ้นมาในที่ประชุมขององค์กรของเรา ใครคือผู้ชนะระหว่าง คุณค่าของงานหรือไอเดีย กับ อำนาจของคนในที่ประชุมนั้น

อืม เป็นไปได้ไหมว่า ไอเดียดี ๆ ในการเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ ที่ถูกนำเสนอขึ้นมานั้น ถูก อำนาจ บล็อก ปิดกั้น บี้ หรือ ฆ่าตายเรียบหมดแล้ว เราจึงไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงใด ๆ เกิดขึ้นในองค์กรของเราเลย