MSITBlog

1 minute reading time (278 words)

ไดรว์ หรือ ทุบ หรือ ทั้งไดรว์ทั้งทุบ

เมื่อวันศุกร์ที่แล้ว ผมเดินช็อปปิ้งหนังสืออยู่ที่พารากอน บังเอิญพบเพื่อนคนหนึ่งซึ่งไม่ได้เจอกันมานานมากแล้ว หลักจากทักทายและสอบถามดูก็ได้ความว่ายังทำงานอยู่ที่โรงงานแห่งหนึ่ง นัยว่าที่นั่นเกษียณที่อายุ 65 ปี ส่วนโรงงานที่ผมเคยทำงานอยู่นั้นเกษียณที่อายุ 55 ปี ก็เลยว่างงานก่อนเขา

เขาก็บอกว่าอิจฉาผมที่เกษียณแล้ว ผมก็บอกเขาว่าข้าก็อิจฉาเอ็งที่เอ็งยังไม่เกษียณ ยังมีงานทำอยู่ ฮิ ๆ ต่างคนต่างปากหวานอิจฉากันไปอิจฉากันมา ในที่สุดก็เลยลากกันไปนั่งกินกาแฟเพื่อคุยกัน

คุยกันไปสักพัก เขาก็รู้ว่าผมไปทำงานเป็นที่ปรึกษาให้กับโรงงานหนึ่งและต้องเปิดคอร์สสอนบรรดาวิศวกรทุก ๆ วันพุธในแต่ละสัปดาห์ เขาก็อยากจะให้ผมไปทำแบบนี้ที่โรงงานเขาบ้าง

ผมจำได้ว่า ผมหลุดปากถามเขาไปโดยอัตโนมัติว่า "ผู้บริหารสูงสุดของเอ็งชอบ ไดรว์ (Drive)” หรือ ทุบ (Force)” … อันนี้มันหลุดปากออกไปโดยไม่ตั้งใจ … เขาตอบทันทีเหมือนกันว่า ทุบ

ผมก็ตอบว่า งั้นตูไม่ไปหรอก” … เขาก็ร้อง อ้าว ทำไมวะผมก็อธิบายให้เขาฟัง แล้วก็เลยถือโอกาสหยิบเรื่องนี้มาเขียนด้วย

ประเด็นมันเป็นแบบนี้ครับ คำว่า “Drive” หรือ "ผลักดัน" ในความหมายของผมนั้น เมื่อเรากำหนดเป้าหมายแล้ว เราก็ต้องกำหนดแผน กำหนดกิจกรรม เพื่อเดินไปสู่เป้าหมาย ต่อไปเราก็ต้องใส่สิ่งที่จำเป็นเข้าไป เช่น การสื่อสาร การสร้างแรงจูงใจ ให้ความรู้ผ่านการอบรมต่าง ๆ แล้วกำหนดสภาพแวดล้อมเพื่อให้เขาเดินไปตามแผนจนบรรลุเป้าหมาย

ลองนึกภาพของคนกลุ่มหนึ่งที่เข้าแถวเรียงกันเพื่อเดินไปข้างหน้า แล้วเราก็บอกคนข้างหน้า (เช่น ผู้นำในการเปลี่ยนแปลง) ว่า เห็นเป้าหมายไหมเมื่อเขาเห็นแล้ว … เราก็บอกเขาว่า คุณเดินนำไปยังเป้าหมายนะ … จากนั้น เราก็เดินมาที่กลางแถวบ้าง ท้ายแถว แล้วก็ใช้กำลังผลัก ดัน รุน เข็น เพื่อให้ทั้งแถวเดินตามหัวแถวไป

ส่วนคำว่า ทุบนี่ ผมหมายถึงการสั่งการ หรือ บังคับลงไปเลยว่า เราต้องการ หรือ อยากได้อย่างนี้ ๆ พวกคุณไปทำมา (จะด้วยวิธีการใดก็เรื่องของคุณ ผมไม่แคร์) ถ้าทำไม่ได้ ผมจะเล่นงานคุณ สังเกตุให้ดีนะครับ การทุบนี่ มันอิงอยู่บนพื้นฐานแห่งความกลัว ไม่มีการจูงใจ ไม่มีการให้ความรู้ ใด ๆ

การ ทุบจะได้ผลไว ใช้เวลาสั้น ดังนั้น ผู้บริหารที่ต้องการผลลัพธ์ไวในระยะเวลาสั้น จึงชอบทุบเอา พอทำบ่อยเข้า ก็ติดนิสัยทุบไปเรื่อย ๆ มันก็ได้ผลตามต้องการนะครับ แต่เราจะไม่เห็นการพัฒนาใด ๆ ส่วนการ ไดรว์จะได้ผลช้า เพราะต้องใช้เวลาขับเคลื่อน แต่จะมีการพัฒนายกระดับให้ดีขึ้นได้และอยู่ยาวนาน

ผมสังเกตเห็นว่าผู้บริหารส่วนมากจะชอบการ ทุบเพราะมันเห็นผลเร็ว พอชอบการทุบก็ทำให้ไดรว์ไม่เป็นและไม่เห็นประโยชน์ของการไดรว์เสียด้วย จึงไม่ค่อยพัฒนาคน พัฒนากระบวนการ

วันดีคืนดี ลูกค้าใหม่ต้องการงานที่ดีขึ้น มีคุณภาพสูงขึ้น ต้องใช้มาตรฐานสูงขึ้น คราวนี้จะทุบอย่างไร มันก็ได้อยู่ระดับเดิมแหละครับ มันไม่ขยับ มันไปต่อไม่ไหว เพราะทั้งคนทั้งกระบวนการมันตกยุค ตกสมัย ไปกันหมดแล้ว

คราวนี้ก็จะหาคนมาสอน มาเทรน มาฝึกอบรมคนของเขา โดยคาดหวังว่าจะให้เก่งขึ้นมาภายในสามวัน เจ็ดวัน มันเป็นไปไม่ได้หรอกครับ ยากส์ส์ส์ นอกจากนั้น คนส่วนใหญ่ก็จะไม่อยากจะเปลี่ยนแปลงตนเอง ไม่สนใจที่จะเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ เพราะต่างก็อยู่ใน Confort Zone ของตนเอง จึงขอทำงานแบบเดิม ๆ ก็แล้วกัน การต่อต้านการเปลี่ยนแปลงก็จะเกิดขึ้น เจ้านายก็ยิ่งทุบหนักเข้าไปอีก คนที่เข้าไปเปลี่ยนแปลงก็เหนื่อยซีครับ

และนี่คือสาเหตุที่ผมตอบเพื่อนผมว่า “(ถ้าเอ็งชอบ ทุบ”) ข้าก็ไม่ไปหรอก”

โดยส่วนตัวผมชอบไดร์มากกว่าทุบ แต่ก็จะมีบางคนที่ทั้งผลัก ทั้งดัน ทั้งลาก ก็แล้ว แต่ก็ยังไม่ยอมเปลี่ยน อันนี้ผมก็ต้อง ทุบแหละครับ โดยเชิญให้เขาไปอยู่ที่อื่น เพราะมิฉะนั้นก็จะกลายเป็นภาระของทีมไปในที่สุด

คนที่ให้ความคิดนี้แก่ผมก็คือคนทำสวนครับ … สมัยยังทำงานตัวน้อย ๆ อยู่นั้น วันหนึ่งก็เห็นคนสวนได้ต้นไม้มาต้นหนึ่ง (จะเป็นต้นตะโก หรือ ต้นข่อย ผมก็จำไม่ได้แล้ว) ผมเห็นเขานำลงดิน ลดน้ำ พรวนดิน ใส่ปุ๋ย อยู่สักพัก มันก็เริ่มฟื้นและงาม

จากนั้น เขาก็เอาลวดมาผูก แล้วดัดลวดให้เป็นโครงของรูปที่เขาต้องการ (เช่น เป็นรูปช้าง เป็นรูปม้า) แล้วเขาก็ดัดกิ่งไม้ให้แนบไปกับลวด แล้วก็เอาเชือกพลาสติกผูกยึดเอาไว้ กิ่งไหนดัดไม่ได้ เขาก็จะตัดทิ้งไป … 

พอผ่านไปสัก 2 – 3 สัปดาห์ ก็จะมีกิ่งไม้บางกิ่งโผล่ออกมาอีก บางกิ่งก็ดึงจนเชือกขาด อันไหนที่สามารถ กด บีบ ดัดได้ ก็ดัดใหม่ ... อันไหน กดไม่ลงก็ต้องตัดทิ้งไปอีก ผมก็ถามเขาว่า ไปตัดทำไมละลุง เขาบอกว่า ไม้แก่มันดัดยาก มันหัวดื้อ ต้องตัดทิ้ง ไม่งั้นมันจะไม่ได้รูปแบบตามต้องการ … (เหมือนที่เราเริ่มทำการเปลี่ยนแปลงแล้ว แต่ก็มีคนต่อต้าน หรือ ขัดขวางถ้าปล่อยไว้ คนพวกนี้ก็จะไปป่วนทีมให้เดินได้ช้า) … พูดง่าย ๆ ก็คือ ถ้าไม่ยอมให้ดัด ก็ต้องตัดทิ้งไป

พอมาเป็นผู้บริหารต้องทำการเปลี่ยนแปลงเรื่องใหญ่ ๆ ที่ต้องอาศัยการไดรว์กันหนัก ๆ ก็จะมีคนบางคนที่ไม่ยอมเปลี่ยนแปลงไปตามทิศทางที่องค์กรต้องการเดินไปข้างหน้า ... พูดก็แล้ว คุยก็แล้ว ให้ลองทำดูก็แล้ว จนกระทั่งย้ายไปอยู่ในส่วนที่ไม่เกี่ยวข้องก็แล้ว ก็ยังมาพูดยุแหย่ชาวบ้านชาวช่องให้ต่อต้านการเปลี่ยนแปลงอีก ... เตือนแล้วก็ไม่หยุด บอกก็ไม่ฟัง แบบนี้ผมก็ทุบแหละครับ ... คิดแล้วก็คงเหมือนคนสวนที่ผมเคยคุยกับเขานั่นเอง ... ถ้าไม่ยอมให้ดัด ก็ต้องตัดทิ้ง ชิมิ ๆ ๆ

 

ใครคือนักจมเรือ
Walk the talk

Related Posts

 

Comments

No comments made yet. Be the first to submit a comment
Already Registered? Login Here
Guest
Saturday, 04 April 2020