MSITBlog

1 minute reading time (234 words)

มองภาพใหญ่

A

วันนี้ผมขอชวนให้ผู้อ่านมาทำตัวเป็นนก แล้วโผบินขึ้นท้องฟ้าไปพร้อม ๆ กัน ไต่เพดานบินขึ้นไปเรื่อย ๆ นะครับ เอาแหละตอนนี้ เรามาลอยตัวอยู่ที่ 30,000 ฟุต เหนือพื้นโลกแล้ว เราเห็นอะไรมันเล็ก ๆ ไปหมดใช่ไหมครับ

แต่ที่ระดับนี้ จะทำให้เราสามารถมองเห็นรูปร่างของผืนป่าทั้งผืนว่ามีรูปร่างอย่างไร 

การมองแบบนี้ เราจะเห็นองค์กรธุรกิจเหมือนระบบ (หรือ บล็อก (block)) ใหญ่ ๆ ที่มีอินพุตต่าง ๆ เช่น การลงทุน วัสดุ เครื่องมือ/เครื่องจักร แรงงาน เทคโนโลยี ข้อมูล/สารเทศ ความรู้ ฯลฯ ป้อนเข้าไปในระบบ แล้วระบบจะแปรรูปหรือแปรสภาพ (transform) ให้เป็นสินค้าหรือบริการออกมาที่เอาต์พุต

นอกจากนั้น เรายังมองเห็นผืนป่าอื่น ๆ โอบล้อมรอบผืนป่าที่เราโฟกัสอยู่ด้วย ซึ่งก็เปรียบเสมือนสภาพแวดล้อมที่อยู่ล้อมรอบองค์กรธุรกิจนั้น ๆ สิ่งเหล่านี้ย่อมส่งผลกระทบมาสู่องค์กรทั้งทางตรงและทางอ้อม

ดังนั้นเราก็ต้องเฝ้าดูและควบคุมให้ระบบดำเนินไปตามที่เราต้องการ ผ่านทางการใช้ข้อมูลต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องทั้งภายในระบบและภายนอกระบบด้วย

ถ้าผมเขียนรูปเพื่อให้เข้าใจได้ง่าย ๆ ก็จะเป็นดังรูปด้านล่าง

เอาละครับ เรามาลดเพดานบินลงให้เหลือ 3,000 ฟุตนะครับ ช้า ๆ ไม่ต้องรีบ ค่อย ๆ วนลงไปเรื่อย ๆ

เมื่อเราลดเพดานบินลงมาเหลือ 3,000 ฟุต เราก็จะเริ่มจะมองเห็นลักษณะของผืนป่าแบบคร่าว ๆ เมื่อมองแบบนี้ เราจะเห็นว่า ระบบใหญ่ที่ทำหน้าที่แปรรูปอินพุตให้เป็นเอาต์พุตนั้นมีรายละเอียดมากให้สังเกตุเห็นได้มากขึ้น เรียกว่าที่ 30,000 ฟุต เราเห็นบล็อกใหญ่บล็อกเดียว พอลดลงมาที่ 3,000 ฟุต เราจะเห็นว่า ในบล็อกใหญ่บล็อกเดียวนี้ จะประกอบด้วยบล็อกย่อยอีก 4 – 5 บล็อก

ตัวอย่าง เช่น บล็อกการตลาดและการขาย มีหน้าที่บอกลูกค้าว่าองค์กรนั้น ๆ มีสินค้าหรือบริการอะไรบ้างและรับคำสั่งซื้อที่มาจากลูกค้า บล็อกบัญชีซึ่งทำหน้าที่บันทึกกิจกรรมต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นเอาไว้ บล็อกการเงินมีหน้าที่จัดการเรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ ทั้งซื้อของ/ขายของ บล็อกการปฏิบัติการก็มีหน้าที่สั่งซื้อวัตถุดิบ นำเข้ามาทำให้เป็นสินค้า แล้วก็ส่งไปให้ลูกค้า บล็อกทรัพยากรมนุษย์ก็มีหน้าที่จัดหาบุคลากรเข้ามาทำงาน

ถ้ามองทางกายภาพแล้ว เรามักจะเห็นบล็อกเหล่านี้อยู่ในรูปของแผนกหรือฝ่ายต่าง ๆ เช่น ฝ่ายการตลาด ฝ่ายขาย ฝ่ายการเงิน ฝ่ายบัญชี ฝ่ายผลิต/ปฏิบัติการ ฝ่ายทรัพยากรมนุษย์ ฝ่ายวิจัยและพัฒนา เป็นต้น และผมขอใช้รูปแสดงแทนดังรูปด้านล่าง

เอาละครับ เรามาลดเพดานบินลงอีกให้เหลือ 300 ฟุตนะครับ ไม่ต้องรีบครับ ค่อย ๆ วนลงไป 

พอเราลดเพดานบินลงมาอีกเหลือ 300 ฟุต เราจะเริ่มมองเห็นรายละเอียดมากขึ้น หรือ มองเห็นบล็อกเล็ก ๆ ที่ประกอบเป็นบล็อกใหญ่ เช่น บล็อกทรัพยากรมนุษย์บล็อกหนึ่งจะประกอบด้วย บล็อกเล็ก ๆ อันได้แก่ บล็อกสรรหา บล็อกคัดเลือก บล็อกว่าจ้าง บล็อกฝึกอบรม บล็อกประเมินผลงาน …. จนไปถึงบล็อกการเลิกจ้าง ไปโน่น พูดง่าย ๆ ก็คือ ที่ 300 ฟุตนี้ เราจะเห็นบล็อกหลัก ๆ ซึ่งใช้แทนกระบวนการทำงานหลัก ๆ ของแต่ละฝ่าย แต่ละแผนก

เรามาลดเพดานบินลงอีกครับ เอาให้เหลือ 30 ฟุตนะครับ

เมื่อเราลดเพดานบินลงมาที่ 30 ฟุต เราจะเห็นรายละเอียดมากขึ้นอีก เช่น บล็อกสรรหา ประกอบด้วย การจัดเตรียมข้อมูล การหาจัดหาสื่อ การประกาศรับสมัครงาน การรวบรวมใบสมัครงาน เป็นต้น

มาแลนดิ้งลงแตะพื้นกัน … 

พอเราลงแตะพื้น คราวนี้ เราจะมองเห็นกิจกรรมต่าง ๆ ที่พนักงานที่อยู่ในแผนกหรือฝ่ายนั้น ๆ กระทำอยู่เป็นประจำ ถ้าเราจับสิ่งที่เขาทำ เขียนออกมาเป็นขั้นตอน 1,2,3 มันก็คือ ขั้นตอนในการทำงาน (method) ในบล็อกย่อย ๆ ตอนที่เราบินอยู่ระดับ 30 ฟุตนั่นเอง และกิจกรรมเหล่านี้ก็มักจะดำเนินงานอยู่ในแผนกของตนเป็นหลัก ดังนั้นข้อมูลต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นภายในองค์กรก็มาจากกิจกรรมเหล่านี้นั่นเอง

มองเห็นะครับ มันตั้งเรียง ๆ กันเหมือนยุ้งฉางที่เอาไว้เก็บข้าง หรือ ไซโล (Silo) สมัยก่อนนั้น แต่ละฝ่าย/แต่ละแผนกก็มีข้อมูลเป็นของตัวเอง แผนกอื่นไปขอ ก็มักจะไม่ให้ หรือ ให้ก็ล่าช้า หรือ รูปแบบไม่ตรงตามต้องการ มีการหวงบ้าง กีดกันกันบ้าง ก็ทำให้เกิดอุปสรรคในการทำงานระหว่างแผนก เราเรียกปรากฏการณ์นี้ว่า Silo Effect

แล้วค่อยคุยกันต่อนะครับ ….

 

กระบวนการธุรกิจ
เรานั่งเฝ้าอะไรอยู่

Related Posts

 

Comments

No comments made yet. Be the first to submit a comment
Already Registered? Login Here
Guest
Friday, 15 November 2019